|
Vandaag gaat mijn artikel over het staakt-het-vuren van oktober 2025 en wat daarvan terecht is gekomen.
Het staakt-het-vuren van 10 oktober 2025 "kwam tot stand" op basis van het 20-puntenvredesplan dat president Donald Trump op 29 september 2025 samen met Israëlische premier Benjamin Netanyahu aankondigde in het Witte Huis.
Het plan omvatte een onmiddellijk staakt-het-vuren, de vrijlating van alle gijzelaars binnen 72 uur, een gefaseerde terugtrekking van het Israëlische leger en uiteindelijk de ontwapening van Hamas.
De "onderhandelingen" tussen die twee personen en Hamas verliepen via de bemiddelende landen Egypte en Qatar. De definitieve onderhandelingen vonden plaats in Sharm el-Sheikh (Egypte), waar het hoofd van de Egyptische veiligheidsdienst de besprekingen overzag.
Het akkoord werd op 9 oktober in Egypte ondertekend en op 10 oktober formeel bekrachtigd op een top in Sharm el-Sheikh.
Wat hield het 20-puntenvredesplan van Trump ook alweer in?
-
Onmiddellijk staakt het vuur zodra beide partijen akkoord gaan; Israëlische troepen trekken zich terug tot een afgesproken lijn en alle militaire operaties worden opgeschort.
-
Vrijlating van alle gijzelaars (levend en overleden) binnen 72 uur na acceptatie.
-
Israël: vrijlating van 250 levenslanggestraften en 1.700 Gazaanse gevangenen.
-
Demilitarisatie van Gaza: Hamas krijgt geen rol in het bestuur; alle militaire infrastructuur (tunnels, wapenfaciliteiten) wordt vernietigd.
-
Overgangsbestuur door een technocratisch, apolitiek Palestijns comité onder toezicht van een internationale "Board of Peace" met Trump als voorzitter.
-
Israël zal Gaza niet annexeren; niemand wordt gedwongen Gaza te verlaten.
-
Volledige humanitaire hulp via de VN en andere internationale organisaties, met herstel van infrastructuur.
-
Een Internationale Stabilisatiemacht (ISF) wordt ingezet voor de veiligheid en training van de Palestijnse politie.
-
Wederopbouw en een speciale economische zone voor Gaza.
-
Politiek perspectief: de VS faciliteren een dialoog tussen Israël en de Palestijnen over een langetermijnhorizon, inclusief een voorwaardelijk pad naar Palestijnse staatsvorming.
Wat schort er aan Trump's plan?
Het "vredesplan", het toezicht en de controle op de uitvoering van dit plan en de inzet van een zogenoemde "internationale veiligheidsmacht" -het is allemaal Amerikaans, maar niet in het geheel door Amerikanen bedacht. Ik verdenk Israël ervan dat het een grote vinger in de pap had. Immers, waarom was Netanyahu bij de presentatie van dat plan -niet de bemiddelende landen Egypte en Qatar?
DE GROOTSTE BOOSDOENER
Laten we eerst eens naar die gekleurde lijnen kijken. Ze worden gepresenteerd als fasen waarin de Israëliërs zich uit Gaza zouden terugtrekken. In werkelijkheid kijk je naar hoe Gaza in langgestrekte partities is verdeeld.
Ikzelf spreek liever over het partitioneren van Gaza omdat mijn aandacht naar de blauwe en gele lijnen gaat. De blauwe lijn die de Israëliërs gaan gebruiken als grens voor een toekomstig overblijfsel van Gaza. Ze gebruiken een andere kaart van Gaza die zij zelf creëerden om dat doel te bereiken.
De bron van de blauwe lijn op de eerder afgebeelde kaart ligt bij de hierboven afgebeelde kaart. De Israëliërs genereerden de hierboven afgebeelde kaart met behulp van AI.
Wat was de bedoeling van deze kaart?
Alle stukjes hebben een nummer. De Israëliërs kiezen een nummer om alles wat op dat stukje grond staat plat te gooien en wijzen een ander nummer aan waar mensen naartoe moeten. Vervolgens plaatst de Israëlische kolonel Achivay Andraee een berichtje met een kaart op X waarin staat welk nummer ontruimd moet worden en waar de mensen naartoe moeten.
Echter, de Israëliërs begonnen vaak al te bombarderen enkele minuten nadat het bericht op X was geplaatst, terwijl gevonden video's laten zien dat mensen ook werden aangevallen terwijl men gehoor gaf aan de "oproep". Het vernietigen van alles wat op het geselecteerde stukje grond is, was bedoeld om te voorkomen dat mensen terugkeren.
De Israëliërs noemen dit "evacuatie" en bleven dit net zo lang doen totdat alle Palestijnen naar een strook verdreven werden die je nu ziet als de blauwe lijn op de eerder afgebeelde kaart. Het ging niet om evacuaties, maar om etnische zuivering door dystopische terreur te zaaien tijdens het voeren van een oorlog, die tegenwoordig als genocidaal wordt omschreven.
De gekleurde lijnen op de eerste kaart zijn bedacht en geïntroduceerd door het team dat van Donald Trump de opdracht kreeg om met een "vredeplan" te komen. De orthodox-joodse Jared Kushner zit in dat team. Hij staat bekend als iemand die privébanden heeft met de familie Netanyahu.
Ondertussen zijn de Israëliërs de gele lijn, die in werkelijkheid geen ononderbroken lijn is, maar lokale markeringen met geel beschilderde betonnen kubussen, steeds meer in westelijke richting gaan opschuiven om zo eigenhandig het bezette gedeelte te verbreden. De Palestijnen weten dus niet wanneer zij die lijn overschrijden en doodgeschoten kunnen worden.
EXCEPTIONALISME
Het geschuif met die kubussen was al lange tijd een sterke aanwijzing dat de Israeliers weigeren Gaza te verlaten. Netanyahu heeft op 2 augustus jl ook gezegd dat zijn troepen in de enclave blijven. Daarmee geven zij aan dat de eigenbelangen boven Trump's "vredesplan" staan en zo is dat ook met het staakt-het-vuren dat een onderdeel van dat plan is.
Dit gedrag, jezelf uitzonderen terwijl je akkoord bent gegaan, wordt exceptionalisme genoemd en is niet typisch zionistisch. Je hebt dit gedrag (mogelijk) in mijn vorige artikel kunnen lezen.
Toch is het belangrijk om twee paragrafen te herhalen:
---
In het Amerikaanse rechtssysteem staat de Amerikaanse grondwet absoluut bovenaan. Volgens de juridische doctrine van het land hebben internationale verdragen die door de VS zijn ondertekend nooit meer gezag dan de grondwet zelf.
De Suprematieclausule (artikel VI) bepaalt dat de grondwet, federale wetten en verdragen voorrang hebben op de wetgeving van de individuele staten – maar de grondwet zelf staat boven alles, inclusief het internationaal recht. De principes dateren uit het begin van de tweede helft van de 19e eeuw.
---
De Israëlische suprematiehouding komt hier vandaan en werd ook aangenomen toen Netanyahu in april zei dat Israël geen partij is bij het Memorandum van Overeenstemming, terwijl Trump wel akkoord ging dat ook alle militaire activiteiten in Libanon moesten stoppen.
De Amerikaanse president is dan ook verantwoordelijk voor alles wat Netanyahu doet in Libanon, omdat Trump nietsvermoedend ook als 'guarantor' het MvO-akkoord ondertekende.
RAAMWERK
En, als we dan toch over Libanon hebben
De Trilateral Framework Agreement (trilaterale kaderovereenkomst) was een raamwerk en was bedoeld om een einde te maken aan het staatsvijandige conflict en de vrede in de regio te bevorderen.
Wat waren de belangrijkste punten in dat raamwerk?
- Het Israëlische leger zal zich geleidelijk terugtrekken uit het zuiden van Libanon.
- Het Libanese leger moet de soevereine macht in het zuiden herstellen en pilotzones controleren.
- De uitvoering is gekoppeld aan de ontwapening en demobilisatie van Hezbollah en andere gewapende milities in het gebied.
Het raamwerk doet mij aan het zionistische gedachtegoed denken, dat de schuld altijd bij het slachtoffer gelegd moet worden. Iets wat nazi-propagandaminister Joseph Goebbels al zei tijdens een massabijeenkomst in München.
Netanyahu wist dat Hezbollah tot vergelding zou overgaan, toen hij op 16 juni 2025 in een interview met ABC News de Amerikanen om hulp vroeg bij de liquidatie van de Iraanse leider Khamenei. De vergelding vond ook plaats nadat Netanyahu het gebouw waar Khamenei zich bevond liet bombarderen.
Hierbij is opgemerkt dat de Verenigde Staten onder Trump ook medeplichtig aan de liquidatie waren omdat de voorbereidingen werden uitgevoerd door de Israëlische Mossad en de Amerikaanse CIA. De laatstgenoemde kan geen operaties uitvoeren zonder expliciete toestemming van de president. Daarmee kan gezegd worden dat Trump op de hoogte was van die voorbereidingen.
Netanyahu heeft de oorlog tegen Iran zelf naar Libanon gebracht.
De westerse wereld en zelfs de Libanese regering bleven volhouden dat Hezbollah de oorlog was begonnen. Echter, de Libanese president Joseph Aoun waarschuwde vandaag dat zijn land opnieuw in een oorlog tegen Iran gesleept kan worden. Hij geeft dus indirect toe dat Hezbollah niet met de oorlog in zijn land is begonnen.
Het raamwerk voor Libanon is vanwege deze feiten al niet conform de feiten, maar conform een historisch-politiek feit: Israël wordt namelijk niet door Libanon erkend en er is geen vredesverdrag, maar een "staakt-het-vuren" dat de Verenigde Staten de Libanezen in 2006 dwongen te accepteren. De samenstellers van dat "staakt-het-vuren" waren individuen die destijds nauwe banden hadden met de Israëliërs, en dat is ook het geval met het raamwerk voor Libanon. Immers, diezelfde Jared Kushner was achter de schermen betrokken geweest bij plannen en diplomatieke initiatieven rondom Libanon.
De Israeliërs hebben zich nooit aan het raamwerk gehouden. Zo kozen zij het Zuid-Libanese dorp Froun als de eerste "pilot zone", terwijl de Israëlische troepen daar nooit zijn geweest.
Tijdens een illegale bezoek aan het zuiden van Libanon op 15 juni 2026, zei Netanyahu dat "Israël blijft doorgaan met het bezetten van Libanon en Syrië". Acht dagen later zei de Israëlische defensieminister Israel Katz dat Israël in Zuid-Libanon blijft.
Ook hier blijkt dat de Israëliërs, gesteund door gelijkgezinden in de Verenigde Staten, het eigenbelang boven dat van Libanon stellen vanwege het streven naar een 'Groot-Israël'.
De Israeliers, en eigenlijk ook de Amerikanen, zijn niet de juiste partijen vanwaaruit een staakt-het-vuren bewerkstelligd moet worden. Die zijn altijd in het voordeel van de Israeliërs. En als ze dat niet zijn, dan zorgen de Israeliërs zelf voor op hun manier in Gaza en Libanon.
Ik hoop dat je nu begrijpt waarom de Israeliers zich gewoonweg aan geen enkel staakt-het-vuren houden, en wel sinds de overtreding van het 6-maanden-staakt-het-vuren dat leidde tot de Gaza-oorlog in december 2008.
|
|
Today, my article focuses on the ceasefire of October 2025 and what ultimately came of it.
The ceasefire of October 10, 2025, was established based on a 20-point peace plan announced by President Donald Trump and Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu at the White House on September 29, 2025.
The plan included an immediate ceasefire, the release of all hostages within 72 hours, a phased withdrawal of the Israeli military, and, ultimately, the disarmament of Hamas.
The "negotiations" between these two leaders and Hamas were conducted through intermediaries: Egypt and Qatar. The final rounds of negotiations took place in Sharm el-Sheikh, Egypt, under the oversight of the head of the Egyptian security services.
The agreement was signed in Egypt on October 9 and formally ratified on October 10 at a summit in Sharm el-Sheikh.
What, exactly, did Trump’s 20-point peace plan entail?
-
An immediate ceasefire upon agreement by both parties; Israeli forces would withdraw to a designated line, and all military operations would be suspended.
-
The release of all hostages (both living and deceased) within 72 hours of the agreement’s acceptance.
-
Israel: the release of 250 prisoners serving life sentences and 1,700 other prisoners from Gaza.
-
The demilitarization of Gaza: Hamas would have no role in governance, and all military infrastructure—including tunnels and weapons facilities—would be destroyed. Transitional governance by a technocratic, apolitical Palestinian committee, overseen by an international "Board of Peace" chaired by Trump.
-
Israel will not annex Gaza; no one will be forced to leave Gaza.
-
Full humanitarian aid provided via the UN and other international organizations, alongside the restoration of infrastructure.
-
An International Stabilization Force (ISF) will be deployed to ensure security and provide training for the Palestinian police.
-
Reconstruction and the establishment of a special economic zone for Gaza.
-
Political perspective: the U.S. will facilitate a dialogue between Israel and the Palestinians regarding a long-term horizon, including a conditional path toward Palestinian statehood.
What is wrong with Trump's plan?
The "peace plan," the oversight and monitoring of its implementation, and the deployment of a so-called "international security force"—it is all American, yet not entirely conceived by Americans. I suspect Israel that it had a significant hand in it. After all, why was Netanyahu present at the presentation of that plan—and not the mediating nations, Egypt and Qatar?
THE BIGGEST CULPRIT
Let’s first take a look at those colored lines. They are presented as phases during which the Israelis would withdraw from Gaza. In reality, what you are seeing is how Gaza has been divided into elongated sections.
Personally, I prefer to speak of the partitioning of Gaza because my focus is on the blue and yellow lines—the blue line that the Israelis intend to use as a border for a future, diminished remnant of Gaza. They are employing a different map of Gaza, one they created themselves, to achieve that objective.
The source of the blue line on the previously shown map is the map displayed above. The Israelis generated the map above using AI.
What was the purpose of this map?
Each section is assigned a number. The Israelis select a number—signifying that everything on that piece of land is to be leveled—and designate another number indicating where people should go. Subsequently, Israeli Colonel Avichay Adraee posts a message on X, accompanied by the map, specifying which area must be evacuated and where the people are directed to relocate.
However, the Israelis often began their bombardment just minutes after the message was posted on X; furthermore, recovered videos show that people were also attacked while attempting to comply with the "evacuation order." The destruction of everything within a designated area was intended to prevent people from returning.
The Israelis call this "evacuation," and they continued the process until all Palestinians had been driven into a strip of land—marked by the blue line on the map shown earlier. These were not evacuations, but rather acts of ethnic cleansing, carried out by sowing dystopian terror in the midst of a war that is now described as genocidal.
The colored lines on the first map were devised and introduced by the team tasked by Donald Trump with coming up with a "peace plan." Jared Kushner, an Orthodox Jew, is a member of that team; he is known to have personal ties to the Netanyahu family.
Meanwhile, the Israelis have been shifting the yellow line—which, in reality, is not a continuous line but rather a series of local markers consisting of concrete cubes painted yellow—further and further to the west, effectively expanding the occupied territory on their own initiative. Consequently, Palestinians have no way of knowing when they might cross that line and risk being shot dead.
EXCEPTIONALISM
The shifting of those cubes has long been a strong indication that the Israelis refuse to leave Gaza. On August 2nd, Netanyahu also stated that his troops would remain in the enclave. In doing so, they signal that their own interests take precedence over Trump’s "peace plan"—and the same applies to the ceasefire, which is a component of that plan.
This behavior—exempting oneself despite having agreed to terms—is known as "exceptionalism," and it is not unique to Zionism. You may have read about this type of behavior in my previous article.
Nevertheless, it is worth repeating two paragraphs:
---
In the American legal system, the U.S. Constitution stands absolutely supreme. According to the country’s legal doctrine, international treaties signed by the U.S. never hold greater authority than the Constitution itself.
The Supremacy Clause (Article VI) establishes that the Constitution, federal laws, and treaties take precedence over the legislation of individual states—but the Constitution itself stands above everything, including international law. These principles date back to the latter half of the 19th century.
---
Israel’s stance of supremacy stems from this same logic; it was also on display in April, when Netanyahu claimed that Israel was not a party to the Memorandum of Understanding (MoU)—even though Trump had agreed that all military activities in Lebanon should cease.
Consequently, the U.S. President bears responsibility for everything Netanyahu does in Lebanon, as Trump—perhaps unwittingly—signed the MoU in the capacity of a "guarantor."
FRAMEWORK
And, while we’re on the subject of Lebanon...
The Trilateral Framework Agreement was intended to put an end to the hostile conflict and promote peace in the region.
What were the key points of that framework?
- The Israeli military was to gradually withdraw from southern Lebanon.
- The Lebanese army was to restore sovereign authority in the south and take control of designated zones.
- Implementation was contingent upon the disarmament and demobilization of Hezbollah and other armed militias in the area.
This framework reminds me of the Zionist ideology, which holds that the blame must always be placed on the victim—a notion also articulated by Nazi propaganda minister Joseph Goebbels during a mass rally in Munich.
Netanyahu knew that Hezbollah would retaliate when, in a June 16, 2025, interview with ABC News, he asked the Americans for assistance in the assassination of Iranian leader Khamenei. The retaliation followed Netanyahu’s decision to order the bombing of the building where Khamenei was located.
It should be noted that the United States, under Trump, was complicit in this assassination, as the preparations were carried out by the Israeli Mossad and the American CIA. The latter cannot conduct operations without the explicit authorization of the President; therefore, it can be concluded that Trump was aware of these preparations.
Netanyahu himself brought the war against Iran into Lebanon.
The Western world, and even the Lebanese government, persisted in claiming that Hezbollah had started the war. However, Lebanese President Joseph Aoun warned today that his country could once again be dragged into a war against Iran—thereby indirectly acknowledging that it was not Hezbollah that initiated the conflict in his country.
Given these facts, the framework for Lebanon does not align with reality; rather, it is rooted in a historical-political fact: Israel is not recognized by Lebanon, and there is no peace treaty—only a "ceasefire" that the United States forced the Lebanese to accept in 2006. The architects of that "ceasefire" were individuals who, at the time, maintained close ties with the Israelis—a pattern that also applies to the current framework for Lebanon. After all, that same Jared Kushner had been involved behind the scenes in plans and diplomatic initiatives concerning Lebanon.
The Israelis never adhered to the framework. For instance, they selected the southern Lebanese village of Froun as the first "pilot zone," even though Israeli forces had never been there.
During an illegal visit to southern Lebanon on June 15, 2026, Netanyahu stated that "Israel will continue to occupy Lebanon and Syria." Eight days later, Israeli Defense Minister Israel Katz declared that Israel would remain in southern Lebanon. It is therefore clear that the framework, too, is doomed to fail.
Here again, it becomes evident that the Israelis—supported by like-minded individuals in the United States—prioritize their own interests over those of Lebanon, driven by the pursuit of a "Greater Israel."
The Israelis—and, in truth, the Americans as well—are not the appropriate parties to facilitate a ceasefire. Such arrangements are invariably designed to favor the Israelis; and if they are not, the Israelis ensure they become so—in their own characteristic fashion in Gaza and Lebanon.
I hope you now understand why the Israelis simply do not abide by any ceasefire—and have not done so since the violation of the six-month ceasefire that led to the Gaza war in December 2008.
|
